heading-iconWelcome to Kgetleng Onze Nuus

 Onze Nuus-Newspaper based in Koster was established in  June 2012.  A 16 - 20 pager, A3 full colour format, gets printed by Rising Sun Printers during the last week of each month.

We distribute from the1st, 5000 copies in areas; Swartruggens, Koster, Derby, Boons, and Ventersdorp, including Rustenburg by delivering personally to places of importance:  chain stores, bottelstores, sortclubs, petrol stations, schools, old age homes, functionvenues, business centrums and auctions.

We are mainly targeting the farming community.  The biggest part of the above mentioned community is well established maize and cattle farms where the closest town to fulfill their direct shopping needs are Rustenburg.  That is the important fact:  "Why to advertise with Onze Nuus."

heading-iconWhy advertise with us

Waar anders kan jy vir hierdie bedrag in die Onze Nuus gemeenskapskoerant adverteer?

Ons gewone tarriewe:

Geklassifiseerd:  30mm x 50 mm - R 40

Geklassifiseer met foto:  50mm x 64mm - R 65

5x2 -  50mm x 64mm -R171

6x3  - 60mm x 97mm-R390

10x2 - 100mm x 64mm-R390

10x4 - 100mm x 129mm – R780

10x8 - 100mm x 262mm - R1565

13x3 - 130mm x 97mm - R780

13x6 - 196mm x 130mm - R1565

20x4 - 200mm x 129mm - R1565

20x8 - 200mm x 262mm - R2860

Skole en Kerke:  20 % afslag op bogenoemde pryse.

Ons kan met trots sê dat ons die nuus EN stories van ons plaaslike gemeenskap, dit hou die mense geïnteresseerd en is dus ‘n pluspunt vir adverteerders omdat dit gewaarborg word dat advertensies gesien word. Ons hou die koerant vol interessante gebeure en ontwerp advertensies van puik gehalte.

Indien enige additionele vrae, kontak my gerus.


heading-icon(Met toestemming geplaas van SA Graan)

MPUMELELO MKHABELA, Department of Political Sciences, UNISA and a fellow at the Centre for the Study of Governance Innovation at the University of Pretoria. SA GRAIN FEB 2018

What can we expect from a Cyril Ramaphosa­led ANC and possibly country? The question assumes Ramaphosa’s style of leadership will by and large set the tone for the governing party’s direction.

It’s not an unreasonable question. In our short history as a constitutional democracy, political leadership has been responsible for setting the tone of governance, a key part of political culture. Previous president Nelson Mandela’s reconciliatory leadership spread its tentacles in government and society, laying the foundation of nationhood.

Former president Thabo Mbeki’s technocratic and institution­building leadership style consolidated Mandela’s reconciliatory leadership while predominantly focusing on statecraft.

Little, if any, can be said of the former president Kgalema Motlanthe’s legacy between September 2008 and May 2009. He was never president of the party, but was elevated president of the country as part of the Zuma­led ANC strategy to prematurely get rid of Mbeki.

Motlanthe’s legacy is that he helped to usher in the fundamentally corrupt Zuma leadership that sought to dismantle key elements of the Mandela and Mbeki legacies. But

Motlanthe realised his complicity to this political horror while he was already too deep into it. His failed bid to oust Zuma in 2012 helped him redeem whatever might have been left of his political integrity. Since then, he has played the role of a statesman.

Courted by the Zuma grouping, Ramaphosa took the opportunity to fill in the position left by Motlanthe who could no longer work with the boisterously anti­constitutional president that he had helped put into power.

Ramaphosa accepted an invitation to join Zuma as he served his last term, but there was clearly no agreement about the future

beyond the Mangaung elective conference in 2012. He planned the long game: Work with Zuma, build support within the party and take over when Zuma’s second term expires.

Zuma’s camp had their own plan: Appropriate Ramaphosa to compensate for the lack of integrity in Zuma, the governing party and government, and immediately start campaigning for former minister

Nkosazana­Dlamini Zuma, the preferred suc cessor. The ANC’s 54th conference held in Nasrec, South of Johannesburg, vindicated Ramaphosa’s political game.

The question about what we can reasona bly expect from him is one for which all South Africans wish they had a precise answer. One cannot blame them for the anxiety. After a decade at the helm of the governing party and almost nine years as head of state, president Jacob Zuma has starved the country of much­needed good governance and sound leadership. South Africans are hungry for both.

Instead of providing what citizens wanted and deserved, Zuma and his cronies regularly supplied their trusted staple of corruption, state capture, incompetence, selfish leadership, irrationalism, anti­constitutional attitudes and so on. Their diet contained the listeriosis version of leadership and governance.

Now that Zuma is no longer head of the ANC, and Ramaphosa, whose campaign for the leadership of the party was anchored on being against what Zuma stood for without directly attacking Zuma the person, it

makes sense for people to expect a season of hope.

The leadership crisis of the Zuma years gives Ramaphosa a low threshold to achieve the status of a better leader. Without having done anything, the stock and currency markets have already welcomed him. Civil society groups and investors have respond

ed positively. That should give him a political honeymoon and space to work out what needs to be done.

However, the honeymoon will be short. He would be mistaken if he thought it could last for too long. Being a recipient of well wishes from stakeholders does not in itself constitute action. It merely provides positive condition for action to be taken. His leadership skills as head of the governing party are yet to emerge.

Although not always the best indicator for quality leadership, his rhetoric suggests that he wants to curve his own leadership style, very different to Mbeki’s and Zuma’s. He seems to have high level of tolerance

– an attribute that can be good if he is expected to endure difficult moments, but it can be terrible when circumstances demand swift action.

He has shown signs of willingness to engage with Zuma in a civil way rather than humiliating him to ensure his smooth departure from office. He clearly wants a less confrontational transition on his path to power to ultimately lead the country as head of state. This is a function of his leadership style as it is of the manner in which he rose to power where his victory was far narrower than that of Zuma against Mbeki in Polokwane.

There is a lot he must do to win over many of those who didn’t vote for him at the party conference. This not­so­easy rise to the leadership comes with policy compromises that will also put his leadership to the test. For example, the ANC adopted a policy to expropriate land without compensation. Pushing for this policy position were the supporters of Nkosazana Dlamini­Zuma.

However, Ramaphosa’s supporters managed to win a concession to the effect that expropriation of land without compensation must be done in such a way that it won’t

affect other sectors of the economy. It should also not have a negative impact on economic growth and food security.

This significant qualification would make it impossible to expropriate land without compensation. By its very nature the policy is inimical to investments and has the potential to destroy the financial sector as banks are heavily exposed in farm debt that runs into billions of rands.

The fact that the resolution as it stands is

unimplementable, provides Ramaphosa with space to fast­track land reform and to prove that it can be done without tinker

ing with the Constitution. His leadership skills will have to emerge when he has to convince investors, commercial producers, banks and relevant state institutions to fast­track land reform and provide support to black farmers in a manner that benefits everyone.

Of course, land reform can be fast­tracked without attempting to change the property clause of the Constitution. The risk of expropriation without compensation, which requires a constitutional amendment, could be the subject of a lengthy litigation, policy uncertainty and a decline in agricultural investments. Such policy uncertainty could

amount to the continuation of the Zuma legacy.

Indeed, policy uncertainty was the hallmark of the Zuma administration on land, mining, fiscal stance, international relations, corruption, state­owned enterprises, higher education funding, poverty alleviation, and so on.

The sooner Ramaphosa demonstrates his leadership on all these other policy areas the better. ANC policies are crafted in such a way that their implementation is dependent on the qualities of the leader at the

helm of government.


Julle is welkom om die een artikel te gebruik, met volle verwysig na SA Graan/Grain. 

Estie de Villiers




heading-iconOom Koos Malan van Doornpoort. (Deel 2)

Oom Koos Malan van Doornpoort. (Deel 2)

In die vorige uitgawe het samesteller vertel van Oom Koos se kinderlewe as Trekkerkind, sy eerste huwelik en hoe hy as 52 – jarige patriarg sy gesin na Doornpoort (naby Koster) geneem het. Daar is vertel van sy sakevernuf, die suksesvolle boerdery, sy aandeel as volksraadslid aan die Zuid – Afrikaanse Republiek en sy vriendskap met President Paul Kruger. Spekulasies oor sy permanente of sporadiese deelname aan die Anglo – Boereoorlog is bespreek .

Lees nou verder… Die oggend van die 11de Julie, 1901, het die werf en omgewing van Doornpoort behoorlik gewemel van die kakies. Fiete oor wat werklik daardie oggend gebeur het, verskil. Vele vrae bly onbeantwoord, Bv. wie Koos se graf gegrawe het, hom begrawe het, of daar ‘n diens gehou is, of ‘n kis beskikbaar was, ens. ens. Net 4 bronne meld iets van Koos se dood.

A) Die dokument wat grootliks gebruik is vir die artikel, nl. die boek: “ GETROU TOT DIE DOOD” van Paul Greyling, noem dat ‘n handgeskrewe dokument, opgestel as ‘n berig in” DIE TRANSVALER” in 1940 verskyn het. Familie vermoed die skrywer is Alwyn Petrus Malan ( gebore 1907) wat jare lank professor was aan die universiteit van die Oranje – Vrystaat. Die berig verskyn onder die opskrif: “Dapper krygsman veg tot die dood. Boereheld wat geen vrees geken het nie” Die skrywer noem dat Koos Malan die Junie-oggend van 1901 , ná hy verneem het dat die Britte in die algemene rigting van Doornpoort in aantog was, te perd uitgery het om te spioeneer. Koos het , toe hy die Britte gewaar ,sy weg oopgesien om die bure ( waarvan heelwat op daardie stadium ook op hul plase was van kommando om te help oes insamel) te waarsku dat hulle so vinnig moontlik noordwaarts moes wegkom omdat meeste se perde onuitgerus en in ‘n swak toestand was. Hy wou die situasie monitor en sou later volg op sy staatmaker perd. Hy neem toe skuiling op ‘n randjie noord van sy plaaswoning, om die troepebeweging dop te hou. Blykbaar het hy sy perd agter die randjie vasgemaak, onbewus (op daardie stadium) van nog ‘n verbytrekkende Britse kolonne. Toe hy begin skiet op die Engelse soldate voor hom (wat nou baie naby die plaaswoning en buitegeboue moes wees) storm die soldate agter die randjie nader. Koos Malan was manalleen in ‘n geveg met ‘n oormag soldate betrokke. Natuurlik was die oormag vir hom te veel. Hy kon ook nie sy perd bereik nie en moes aanhou vuur. (Die Boere het gewoonlik met Mausers geskiet). Hy was ‘n man wat al vantevore by meer as een geleentheid verklaar het dat hy hom aan geen Engelsman sou oorgee nie. Volgens berig, het hy 11 soldate en een offisier doodgeskiet voordat die oormag te veel was : hy is met geweld gepak, aan sy arms vasgehou en twee koeëls is op kort afstand deur sy hart gejaag. Al sy klere, behalwe sy onderhemp is uitgetrek en 3 groot klippe is op sy liggaam geplaas.

B) Op 9 September 1948, skryf ene Jacques Malan ‘n berig in die tydskrif : “DIE NAWEEK” Vermoede is dat Malan waarskynlik sy inligting uit “DIE TRANSVALER” gekry het en moontlik met Doornpoorters gepraat het, want hy noem die twee jongste kinders van Oom Koos , wat beide op daardie stadium bejaardes was. In sy weergawe noem hy dat Oom Koos se klere in ‘n rol gebind is en op die saal van sy perd vasgemaak is. Sy groot (nuwe) trouring is deur ‘n Engelse offisier met ‘n ‘ joiner” na sy vrou (‘n weduwee Putter met wie hy drie Maande vantevore getroud is,) gestuur. ‘ n Getroue huisjong, wat glo op ‘n afstand getuie was van die gebeure op die koppie, het Oom Koos se lyk gaam uitwys. Dit was nog warm. Kan u as leser u indink in die gemoedstoestand waarin die vroue op die werf hulle bevind het? Met die skokkende besef dat hul vader, eggenoot en grootvader sopas deur die vyand doodgeskiet is, wod die plaashuis en buitegeboue aan die brand gesteek en moes hulle hul gereedmaak om weggevoer te word na ‘n konsentrasiekamp.

C) Nog ‘n belangrike bron oor wat die dag gebeur het, is die boekie:”VROUENVERDRIET” deur Petronella van der Walt, ‘n skoonsuster van Koos Malan wat haar herinneringe aan die kamptye voor 1912 neergeskryf het.Haar bron van inligting was waarskynlik van die vroue van Doornpoort, waarvan haar eie dogter (getroud met een van Koos se seuns, Francoise Alwyn,) een was. Sy skryf hoedat die oggend toe hul dogter en haar skoonsusters gevang is, die vyand die oue Jacobus Malan, vroeër lid van die volksraad en ‘n patriot van die voorste water, doodgeskiet het.”Hy wou sig nie gevange ge’ nie, en toen hy g’n kans meer siet om weg te vlug het hij sig tegegeset net so hard als hij kon, totdat hul die oue man eindelik doodgeskiet’t.” ‘n Goue ring, wat van sy vinger afgehaal is, is as bewys aan sy vrou gegee. Sy ryperd, nog met die kossakkie aan die saal vasgemaak, word deur ‘n Engelse soldaat opgesaal om die vroue en kinders na die konsentrasiekampe te vergesel.

D) Dis tog jammer dat geen opgetekende data in dokumente van bekendes/sy eie familie of van Boereleiers verskyn nie, behalwe dié woorde van ‘n “ joiner” ene P. J. du Toit, wat hom gedurende dié tyd te Ventersdorp bevind het. Onder die datum: 17 Julie 1901, skryf hy: ”Also news that old Koos Malan was shot and would not ‘hands up’” Volgens Paul Greying , skrywer van die biografie van Koos Malan, is die Engelse woorde die kortste en beste getuigskrif van die karakter van Koos Malan, want hy sou nie en wou nie sy wapen sonder ‘n geveg aan sy aartsvyande afstaan nie. Redaksie bedank die Malan nasate wat Paul Greyling se biografie aan ons geleen het vir die artikels. Ons wens die Malans van Doornpoort en hul nageslag alles van die beste toe. Wat ‘n voorreg om so ‘n oupagrootjie en oorgrootjie as voorbeeld te gehad het. Wat ‘n voorbeeld van onwrikbare Afrikaner getrouheid aan ‘n hoër ideal. (Saamgestel deur Madelé Heymans).



heading-iconAdvertensie in Onze Nuus

  Die Onze Nuus koerant versprei die gemeenskapsnuus in die  Noord-Wes/Kgetleng,  insluitende Koster,  Swartruggens, Grootpan, Syferfontein, Derby,  Boons,  Marico en Ventersdorp asook die adverteerders van Rustenburg wat dit weer vanuit hul besighede versprei.

  Ons bied 'n diens waar ons die belange van die dorpe op ons hart dra. Die koerant word volkleur in tabletgrootte (A3) gedruk en daar word 5000 eksemplare  versprei.   
  Ons versprei deur persoonlik af te lewer aan kettingwinkels, drankwinkels sportsklubs, vulstasies, skole, ouetehuise, sakeondernemings asook by veilings wat aangebied word. PLEKKE EN MENSE WAT SAAKMAAK.  Ons verwelkom berigte van die publiek en dit sal gratis geplaas word indien dit nie advertensie verwant.

  Ons kan met trots sê dat ons die nuus EN stories van ons plaaslike gemeenskap publiseer, dit hou die mense geïnteresseerd en is dus ‘n pluspunt vir adverteerders omdat dit gewaarborg word dat advertensies gesien word. Ons hou die koerant vol interessante gebeure en ontwerp advertensies van puik gehalte.

Behalwe dit: Maak ons seker dat ons gereelde Facebook bemarking doen, en is ook besig met “”My Town Hub” ontwikkeling om sodoende ‘n meer digitale platform te skep vir bemarking.

Hoe vinniger ons versekering kry van jou avertensie hoe verder voor in die koerant kan ons die plasing doen.  Die bogenoemde tariewe geld nie vir voorblad advertensie nie.  Inden jy op die voorblad sou wou adverteer moet ons 30 % by bognoemde prys voeg.

Indien enige addisionele vrae, kontak my gerus.

Claudia van der Nest, 082 444 9642, Redaksie



heading-iconDankie aan my Pa

Inkpot van die Redaksie.

Hierdie maand het ek te laat besef dat ek nog nie ‘n oordenking of sielekos ontvang het wat moontlik as ‘n inspirerende boodskap vir ander kan beteken nie.

Daar gebeur egter so baie in ‘n mens se lewe dat jy soms voel of jy jou eie boek kan skryf en ‘n Topverkoper Prys kan loslaan.

‘n Groot hoogtepunt van my Maart maand was die Midmar Myl 1.6m swem.  Ek en my goeie vriendin, Wilma Cave het meer as 1 jaar belê in voorbereiding daarvoor.  Eerstens moes die regte swemtegniek aangeleer word op ons ouderdom, toe leer uithou en aanhou swem.  Nooit was dit ‘n maklike oefensessie nie.    Dit kan ek jou ook vertel, om 25m in ‘n swembad te oefen, dan die ware jacob aan te durf in die MIDMAR DAM is bietjie waaghalsig en ‘n toets vir jou gesonde verstand.  Dit is genoeg rede om jouself p die skouer klop daarna.  “Dan kan die adrenalien jou laat wonder:  “wanneer is die volgende een” – al het jy vir die eerste 800 m gevoel of jy gaan verdrink, dat geen tegniek wat jy aangeleer het jou ritmies en egalig oor die golwe vorentoe gaan laat beur nie en elke derde asemteug wat jy wil neem jou mond vol water beland en jy aan die verstik gaan.  Ek kon seker wees dat hul die eerste boei wat hul belowe het is op 400m verwyder het en toe ek uiteindelik by hom uitkom ek doodeenvoudig  verseker was dit die 800m is, wel later met ontnugtering besef het dat daar toe nog ‘n 1200m oor was.

Die geluk is egter dat jour adrenalien, kalmte, ritme en tegniek op 800m inskop en jy wel voel of jy dit gaan maak tot op die einde, want jy kan al die wenstreep.    Ons volgende uitdaging is die “Eisbeinfees” se Mountainbike trail asook die pretloop.  Hoop om jul daar te sien! 

My Pa is self oorlede die 22 Desembe 17 en het sy plek langs Jesus gaan volstaan.  Hy het nie ‘n maklike laaste 6 jaar gehad nie.  Hy glimlag nou vir ons vanuit die hemel, so sal my seun sê:  “Hy sien oupa vir ons glimlag van daarbo”.   Waaroor ek my Pa vir ewig dankbaar sal wees is om ons te leer om nie moed op te gee voor die wedloop voltooi is nie. 

Soms voel ek self of die lewe onnodig mors met my want my uithouvermoëns word talle kere tot die uiterste beproef.  Die vraag is egter sou jy wel uitdgagings vir jouself gestel het as daar nie beproewings was om jou te motiveer nie.

Net so vul ons elkeen ‘n rol en posisie in die lewe.  As jy nie in die regte posisie geplaas word of is waar jy graag wil wees nie, moet jy jouself afvra:  is ek die regte kandidaat. Dan moet jy jouself verbeter om daardie posisie te vervul. Maar moet jy jouself nie eers herinner of dit wel Jesus se doel is vir jou lewe nie.

Ek was vandag vir ‘n onderhoud by die NWU.  Dit het 6 maande gevat voordat ek eers in ag geneem is vir enige posisie.  Dit is ‘n Fantastiese vooruitsig met nuwe uitdagings.  Ek kan werklik net hoop met alle vertroue dat ek gekies sal word as die regte kandidaat.  Dat hul verby elke moontlike regstellende aksie gaan kyk en my as die beste kandidaat sal kies.   Maar ek gaan nie moed opgee indien die regstellende aksie weer seevier nie.

Hoop hierdie les kan kinders en ouer mense iets leer, want ons is nooit te oud om te leer selfs vir swem nie.


heading-iconKoster Begrafplaas 'n skande Maart

M. Heymans.

“…hier waar jy was, sal sprinkane wei”  ( met apologie aan C.M. van den Heever se “ Die Gevalle  Zoeloe- Indoena” )

Dit reën heerlik in ons gebied die afgelope tyd. Die mielies groei dat dit klap en die weiding verbeter, omdat die gras vining groei -  ook in Koster begraafplaas.

Die grondpad na die begraafplaas is verspoel en die dongas word jaarliks dieper. Wesstraat is nou net ‘n spoelsloot! Die ingangspaaie na die begraafplaas word daagliks verstop deur afval en  vullis wat willens en wetens afgelaai word – selfs Sondae. Die probleem  naby die begraafplaas is veroorsaak deur die onbegaanbare pad na die (onwettige) vullishope langs die Swartruggens pad Inwoners het keer op keer nadat hulle vullis op die aangeduide ( onwettige ) en onbestuurde vullishope gaan aflaai het, tuisgekom met een of twee pap motorbande.

Later het die vullissorteerders arrogant geraak en soms dreigend, sodat inwoners van die dorp al meer en meer bedreigd begin voel het. Toe begin die vullisaflaaiery en –afgooiery in oop erwe langs die spoorlyn. Die saak het reeds sover gevorder, dat van die sorteerders vir hulle plastiekskuilings begin bou het. Dié toestand hou defnitief ‘n gesondheidsgevaar vir die inwoners van die dorp in, afgesien van die negatiewe publisiteit wat dit veroorsaak by motoriste wat teen die pad verbyry. Derhalwe word eindomswaarde geweldig negatief beïnvloed en weier koper om enige eiendom naby sulke erwe te koop.

Die vullisstrooiery het nog ‘n nadraai – ‘n bitter ongemaklike een: die ingange na die begraafplaas raak al hoe meer verstop met vullis en bourommel. Dit raak nou uiters moeilik om die begraafplaas te besoek met ‘n gewone motorvoertuig. Indien die toestand voortduur, sal dit later vir begrafnisgangers nodig wees om uit te klim en deur lang gras ( oortrek met groot, grieselrige springkane) hul weg te probeer vind tussen stukkende bourommel, vullis, ontbindende groente, vrugte en vleisprodukte, stinkende babadoeke, bloederige beesaval en -velle, ens. ( terloops – besef die lesers hoeveel parasiete, kieme, rotte en slange daar krioel?) Sterkte aan die begrafnisondernemers wat met hul lykswaens deur dié gemors en rommel  probeer waad!

By die begraafplaas aangekom, gaan begrafnisgangers sukkel oor stukkende, omgevalle kopstukke, ingevalle grafte en middelhoogte gras (oortrek met dieselfde grieselrige, groen sprinkane aan die buitekant)

By die graf gaan hul oë onwillekeurig dwaal na ander dele van die begraafplaas en elkeen gaan homself voorneem:” hier moet hulle my nie begrawe nie!”

Die VF+ het al ‘n brawe poging aangewend om te begin skoonmaak. Maar so ‘n poging sal beter ondersteun moet word en die Munisipaliteit sal wetlik aangespreek moet word om hul verpligtinge teenoor hul belastingbetalers na te kom. Werkers in oranje oorpakke moet ten minste 2keer per maand na die begraafplaas gestuur word om daar te skoffel. Strenger wetgewing sal moet TOEGEPAS word om storting van vullis op privaat erwe en in toegangspaaie, ens. te keer.

Nou vra ek myself af: Is daar genoeg WIL om dié probleem aan te pak, of is ons dorpsraad te besig om inkonkende pompe, waterpype, aanhoudende elektrisiteitsonderbrekings, lekkende, barstende reservoirs en ander  verouderde strukture bymekaar te hou, dat hulle die dooies maar ook op die ashoop gooi  -en die vullissnuffelaars salig op hul (onwettige) ashope laat?

(foto7) Vullis langs die pad na bestaande(maar onbestuurde, en dus onwettige ) stortingsplek. Die ou, vergane Wesstraat is sigbaar op die foto, toegegooi met rommel en vullis wat langs en in die straat gestort word, sowel as op privaat erf.

( foto 24.) “ elke aand in die groen koringlande…” Jammer mens kan nie beeste daar laat wei nie – hulle sal hul bene breek in die weggesinkte grafte.